Intro

– Ιζ διςτζαστ ανάδερ Χέητ-blog?

game_over.gif

(click στην εικόνα για Ευρετήριο Σημαντικών ποστ)

ΟΚ, κάμποσα ποστ εδώ ασκούν αυστηρότατη κριτική σε ορισμένες αρνητικές καταστάσεις, που πολύς κόσμος έχει αρχίσει να ψυλλιάζεται σαν νοσηρά φαινόμενα της μπλογκόσφαιρας (και μερικά του διαδικτύου γενικότερα) με αναπόφευκτη την αναφορά σε συγκεκριμμένα παραδείγματα (που γέννησαν και την ανάγκη για την κριτική).

Π.χ. ο «μπλογκοπατερισμός» και οι «μπλογκοπατέρες», φαινόμενα που πρώτη (νομίζω) είχε εντοπίσει η Penguin Witch …χωρίς καθόλου να την εμπλέξω σε δικά μου «προσωπικά παράπονα» με άαααλλους επίδοξους «μπλογκοπατέρες» (με τους οποίους εκείνη -ίσως- δεν έχει να χωρίσει τίποτα)…

  • …ΧΩΡΙΣ να θέσω (έτσι) ΚΑΝΕΝΑΝ στο στόχαστρο κάποιων άααλλων (*) που ΑΠΕΙΛΟΥΝ ευθέως να «τιμωρήσουν» τα ιστολόγια που φιλοξενούν αντιπάλους τους! (νέα «μόδα» χλιδάτων… –links δεν δίνω σε αυτό το κείμενο)

Και με αυτή την έννοια ακριβώς -της αυστηρής και καυστικής κριτικής– μπορεί πολύ εύκολα κάποιος αγαθός, προκατειλλημένος ή αδαής να εκλάβει μερικά ποστ σε αυτό εδώ το blog σαν «hate-post» (σκέτο, χωρίς ζάχαρη, αλλά και… καθόλου «light»!)

  • (*) Είπα «κάποιων» (έτσι γενικά) γιατί (τουλάχιστον σε αυτήν εδώ τη σελίδα) δεν θέλω να υπάρχει η παραμικρή προσωπική αναφορά σε άλλους, που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τρομοκρατούν μέρος της μπλογκόσφαιρας (και / η του κοινού τους) και ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ δικαιώνουν κραυγές «αγανακτισμένων πολιτών» που θέλουν να φιμώσουν τα μπλογκ μας…

Εεε…. ΟΧΙ κυρίες και κύριοι!

  • ΔΕΝ θα συνεργήσουμε εμείς οι λίγοι ασκούντες κριτική (σε ορισμένα στραβά της Μπλογκόσφαιρας) …
  • …ΔΕΝ θα συναινέσουμε ποτέ με την καταστολή, την άδικη ποινική δίωξη ή την λογοκρισία ΚΑΝΕΝΟΣ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ (πρωτίστως) ΟΣΩΝ ΚΡΙΤΙΚΑΡΟΥΜΕ!
  • ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ όμως, εξίσου καλά, ότι όοολα αυτά είναι μόνο ένα μέρος της Πραγματικότητας του Ψηφιακού Διαλόγου, που ΣΥΝΕΧΩΣ εξελίσσεται και… όπως είπε και ο φίλος HarisHeiz, σε σχόλιό του (ΕΔΩ) στο ποστ «πληκτρολόγιο του Κάφκα (περί blogging και νόμων)»:

…Προσωπικά στην blogόσφαιρα διακρίνω δομικά χαρακτηριστικά που μοιάζουν φυσικά παρόλο που είναι τεχνητά. Ο λόγος είναι ότι το blog δεν φτιάχτηκε για να επιτελεί ένα συγκεκριμένο σκοπό, απλά υπάρχουν δυνατότητες οι οποίες αξιοποιούνται κατά περίπτωση και το μέσο εξελίσσεται. Όταν υπάρξουν ανάγκες το μέσο μεταλλάσσεται από τους ίδιους τους χρήστες του για να τις ικανοποιήσει κλπ, κλπ. Φυσικά δεν αποτολμώ μια παρομοίωση με ένα φυσικό οικοσύστημα, δεν είμαι ειδικός άλλωστε, αλλά αν υπάρχει μια λέξη που θα χρησιμοποιούσα για να μιλήσω για το blogging είναι η λέξη emergence και αυτό λέει πολλά για το γεγονός ότι το blogging δεν προγραμματίζεται ούτε σχεδιάζεται αλλά απλά συμβαίνει

http://en.wikipedia.org/wiki/Emergence

Επομένως, (λογικά) είναι αναπόφευκτη, ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑ η κριτική! Αλλιώς, ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΕΓΚΑΙΡΗ κριτική, τα ΔΟΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ που θα αναδυθούν (εν απουσία της) θα είναι κατασταλτικά για την Ελευθερία (και κάθε δυνατότητα αποτελεσματικής κριτικής).

Κοντολογίς, ΚΑΘΕ φορά που δημιουργούνται προϋποθέσεις για Θέση Χωρίς Αντίθεση, αναπόφευκτη συνέπεια είναι η ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ (σε κάποια μορφή της). Π.χ.

  1. η αποσύνθεση της αλληλεγγύης (όταν άνθρωποι φοβούνται να μιλήσουν για οποιονδήποτε λόγο, υπέρ κάποιου άλλου)

  2. η αποσύνθεση της δημοκρατικότητας (όταν η τεχνητή πάχυνση ορισμένων μπλογκ τα μετατρέψει σε φεουδαρχικότατα forum)

  3. η αποσύνθεση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας (π.χ. όταν συκοφαντούνται άνθρωποι μέσα σε χώρους που τους έχουν φιμώσει ή αποκλείσει – αν και αυτό είναι σχετικά σπάνιο, λέμε, ή… μήπως δεν είναι και τόσο σπάνιο πια;)

κ.ο.κ.

Δηλαδή, εφόσον τα μπλογκ «εξελίσσονται συνέχεια» και «αναδύονται διαμορφώνοντας μόνα τους τις δομές τους και τους κανόνες τους», η κριτική των δομικών χαρακτηριστικών τους γίνεται ακόμη πιο επείγουσα, πολύτιμη και αναγκαία!

-Παρόλ’ αυτά, αναδύεται και ένα ερώτημα δυσάρεστο:

  • ΠΩΣ θα μπορέσει να εκφραστεί -και να διαβαστεί- μία (οποιαδήποτε) ριζοσπαστική κριτική των δομικών χαρακτηριστικών στα μπλογκ, αν ταυτόχρονα (1) στοχοποιείται και περιθωριοποιείται με νέες πλαστικές ετικέτες, όπως «hate-blogs» (μερικές φορές άδικα) (2) λογοκρίνεται -πάραυτα- μέσα στους ίδιους εκείνους τους χώρους διαλόγου που κριτικάρει (3) δεν ενδιαφέρει καν τους περισσότερους άλλους, που ασχολούνται ο καθένας με τα δικά του θέματα ή προβλήματα, πόσω μάλλον -σιγά μην ενδιαφερθεί- και το ¨ευρύ κοινό», που συνήθως δεν ξέρει ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ, προβάλλοντας πάνω στα μπλογκ τους φόβους ή τις ετικέτες ή τις προκαταλήψεις που του φοράνε τα ΜΜΕ, οι «επώνυμοι μπλογκοπατέρες» τους, κ.ο.κ.;
Advertisements

5 σκέψεις σχετικά με το “Intro

  1. Everything in a constant state of becoming όπως θα έλεγε ο Bergson, το Blogging είναι το πεδίο της διαπραγμάτευσης, είναι το ενδιάμεσο κενό που λαμβάνει χώρα η θέση και η αντίθεση αναίμακτα καθώς δεν μιλάμε πλέον στον υλικό χώρο. Δεν είμαι οπαδός του cyberpunk αλλά νομίζω ότι μελλοντικά μέσω των νέων μέσων θα είμαστε σε θέση να μη μιλάμε τόσο πολύ για υλικότητες αλλά για φαινόμενα και για έννοιες που είναι συχνά αυθύπαρκτες και μέσα από έναν νεο τρόπο σκέψης (που ήδη χτίζεται από τα νέα μέσα) δεν θα απαιτούν αναγωγές σε υλικά σύμβολα για να γίνουν αισθητές (ελευθερία, έρωτας, θάνατος). Σίγουρα δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε ένα επίπεδο συνείδησης που θα μας επιτρέπει να μιλάμε πέρα από τα σκληρά υλικά πλαίσια (τις φόρμες, τις μορφές) σε επίπεδο δομών. Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω και αν είναι απαραίτητο αλλά σίγουρα θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα άσκηση του νου, ένα πολύ ενδιαφέρον εργαλείο, ανάμεσα στα πολλά που ήδη έχουμε, για να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, μια ικανότητα μοναδική. Εγώ δεν ανησυχώ για το blogging, ο άνθρωπος εξελίσσεται σαν ον ακόμα και σήμερα, υιοθετώντας νέους τρόπους σκέψης, αντίληψης, σύνθεσης με την βοήθεια των νέων μέσων που είναι πλέον πολύ κοντά σε αυτό που λέγεται prosthetics. Τον υπολογιστή μου τον φοράω όπως ένας οδηγός φοράει το αυτοκίνητο του και όταν αλλάζει ταχύτητα το κάνει μηχανικά γιατί το σώμα του έχει γίνει φορέας αυτής της δυνατότητας – ικανότητας. Δεν είναι μόνο τα δάχτυλα που γλιστρούν στο πληκτρολόγιο αυτόματα, είναι και οι ίδιοι οι συνειρμοί που παράγουμε γιατί το blogging είναι μια σωματική και πνευματική εμπειρία μαζί, άλλωστε αυτά τα δύο για εμένα είναι ένα και μόνο ένα, δεν υπήρξε ποτέ σώμα και πνεύμα, αυτή είναι μια καρτεσιανή διχοτόμηση που ήταν λάθος και σήμερα αποδεικνύεται. Το Blogging (και μαζί και ο χρήστης) έχει τις εγγενείς δομές ώστε να ακολουθήσει μια εξελικτική πορεία, ολόκληρο το ίντερνετ το ίδιο. Αυτό που χρειάζεται μόνο είναι να διατηρηθούν οι bottom -> top δομές του και να μην ενδώσουμε σε εξωγενείς μηχανισμούς καθολικού ελέγχου και υπαγωγή σε κανονιστικά πλαίσια. Η μόνη θέση μου… Let it evolve!

  2. και evolution φυσικά είναι θέση – αντίθεση, πολλές θέσεις και αντιθέσεις, συστήματα θέεων και αντιθέσεων, οικο-συστήματα συνθέσεων που με την σειρά τους γίνονται θέσεις ή αντιθέσεις για να ξαναγίνουν συνθέσεις. Όλα αυτά συνθέτουν ήδη το «σώμα» της blogόσφαιρας!

  3. Χάρη, καλησπέρα! Διάβασα όσα έγραψες πριν πολλές ώρες αλλά έχω το μυαλό μου σε θετικό μήκος κύματος, πέρα από αντιπαραθέσεις, στο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ και τη ΣΥΝΘΕΣΗ απόψεων (που είναι «compatible»). Επομένως καλοδεχούμενη η θέση σου, και… όλες οι θέσεις προσωρινές είναι – τελικά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s